Wyprawa w kosmos

Ruch w astralu – Wielu ludzi ma na początku problemy z poruszaniem się w astralu. Przejście przez pokój we właściwym kierunku może być już nie lada kłopotem. Wynika to zazwyczaj z tego, że nie jesteśmy dobrze zaznajomieni z astralem i z formą, jaką w nim przyjmujemy. Jest to jak stan nieważkości: od początku musisz uczyć się poruszać. Jesteś tylko punktem świadomości, bez mięśni; poruszasz się za pomocą swoich myśli.

astral3

Bezwładność astralna

Istnieje coś w rodzaju bezwładności astralnej, coś, co powoduje, że się ruszasz jeszcze przez chwile po tym, jak zdecydujesz, ze chcesz się zatrzymać. Możesz wtedy przejść przez ścianę itp. Ten pęd jest spowodowany siłą myśli, która cię poruszała. Jeżeli jest za silna, będziesz się poruszać za szybko i za długo. Tylko praktyka pozwoli wypośrodkować.

Jak się poruszać

iacworld

Aby się poruszyć w astralu, po prostu zrób to. Nie myśl jak, tylko to zrób. Bądź świadomy tego, że ruch jest spowodowany przez twój umysł. Będziesz musiał zechcieć się poruszyć i zechcieć się zatrzymać, jest to najlepsza rada, jaką mogę ci dać. Gdy nauczysz się podstaw, przez jakiś czas nie próbuj niczego ambitnego. Poruszaj się blisko powierzchni i naucz się najpierw poruszać po swoim otoczeniu. Ćwicz różnicowanie szybkości, aż będziesz w stanie w pełni ja kontrolować.

Nauka latania

Naucz się tego tak, jak uczyłeś się ruszać, używając swojego umysłu. Najpierw możesz czuć, że przytrzymuje cię coś w rodzaju grawitacji. To nawyk. na początku będziesz poruszać się w długich podskokach, które będą się kończyć, gdy myśl o locie będzie traciła na sile. Skup swoją wolę na unoszeniu się w powietrzu. W astralu nie ma grawitacji, to tylko przyzwyczajenie. Przekonaj siebie, że możesz latać, a będziesz mógł.

Natychmiastowa podroż

Uważa się, że jeśli zwizualizujesz sobie cel podroży, możesz się tam natychmiast znaleźć, z szybkością myśli. Doświadczenia mówią, ze nie można na tym polegać. Zazwyczaj znajdziesz się w miejscu stworzonym przez twoją wizualizację

Podróże długodystansowe

Lepiej jest poruszać się po powierzchni, jeżeli mamy do czynienia z odległościami rzędu kilkuset km. Raz rozluźnisz koncentracje i wystarczy. Podczas takich podroży musisz utrzymywać ścisłą kontrole nad swoim umysłem.
Uwaga: nowicjusze są zazwyczaj ograniczeni przez czas projekcji, którą potrafią utrzymać zazwyczaj tylko kilka minut. Dlatego nie powinni próbować długodystansowych wypraw.
Aby podróżować na duże odległości, musisz orientować się w geografii. Musisz umieć rozpoznawać oceany, góry, kontynenty, państwa i miasta. Powinieneś też przestudiować okolice, do której się wybierasz, i zapamiętać jakieś charakterystyczne punkty na drodze do niej. Potem będziesz ich szukał podczas projekcji, aby trafić we właściwe miejsce.

Wokół Ziemi

astral

Wejście na orbitę jest nieco trudniejsze, niż mogłoby się wydawać. Łatwo poderwać się w górę, ale trudno zatrzymać się we właściwym miejscu. Wiele osób,  ma tendencje do wyrwania się z Systemu Słonecznego, a potem z galaktyki. Aby tego uniknąć, trzeba bardzo kontrolować swoja szybkość podczas wznoszenia się.
Jak daleko możesz ………
Nie ma granic co do odległości i szybkości. Możesz odwiedzić najbardziej odległą galaktykę. Prędkość myśli jest nieskończona. Jest to niczym zginanie przestrzeni i przemieszczanie się bez ruchu. Jeżeli coś widzisz, możesz tam być… w tej samej chwili. W porównaniu z tym prędkość światła zdaje się być ślimacza.
To proste, cala sztuka polega na powrocie. Jeżeli nie masz odpowiedniej wiedzy astronomicznej, może to być trudne.
Aby powrócić, odzyskaj świadomość swojego fizycznego ciała, spróbuj poruszyć palcem. To zakończy projekcję, zachowując wszystkie wspomnienia z niej.

Gdy ciało fizyczne zapada w sen, ciało astralne zawsze dokonuje samoistnej projekcji w świat materialny. Gdy ciało energetyczne się rozszerza podczas snu, ciało astralne dryfuje tuż ponad ciałem fizycznym, lecz w granicach wpływu rozszerzonego ciała energetycznego. W ten sposób jest utrzymywane w pobliżu ciała fizycznego, jako że jest w polu wyznaczonym przez materię eteryczną. Podczas świadomej projekcji astralnej może się zdarzyć, że przejdziesz od razu do astralu; jednak zazwyczaj na początku istnieje faza przejściowa, w której istniejesz jako astralna forma uwiązana do świata materialnego. Ten moment projekcji może zostać przegapiony, jeżeli na jego czas straci się świadomość. Obszar wokół ciała, w którym nagromadzona jest materia eteryczna, jest jeszcze tym obszarem, w którym ciało astralne jest utrzymywane w pobliżu świata materialnego.

Materia eteryczna

Jest ona zwana także siła życiowa i jest to substancja generowana przez wszystkie żywe istoty. Jest to substancja będąca na pograniczu świata astralnego i materialnego, w części materialna, w części astralna. Posiada wagę. Jest to bardzo wyrafinowana substancja będąca na pograniczu materii i energii i jest podobna do swojej bardziej materialnego odpowiednika, ektoplazmy. Wykonano obszerne badania nad masą materii eterycznej; łóżka umierających w szpitalach były umieszczane na czułych wagach, a sami chorzy byli podłączani do przyrządów śledzących ich procesy życiowe. W każdym przypadku dokładnie w momencie śmierci obserwowano nagła utratę wagi w wysokości około ćwierci uncji. Było to spowodowane opuszczeniem ciała przez duża ilość materii eterycznej w chwili śmierci. Podobnie dzieje się w przypadku OOBE w sytuacji śmierci klinicznej, gdy ciało wierzy w to, że umiera. Nagły, duży transfer materii eterycznej w astral jest początkiem procesu umierania.

Ektoplazma

W podobny sposób badano ektoplazmę. Umieszczano medium na podobnie czułej wadze i kazano im wytworzyć ektoplazmę na szali innej, równie czułej wagi. Medium traciło na wadze w taki sam sposób, w jaki ważona ektoplazma na niej zyskiwała. Gdy medium z powrotem absorbowało ektoplazm do swojego ciała, proces ten zachodził w odwrotna stronę. Ektoplazma jest wytwarzana przez czakry, cześć materialnej masy
ciała medium zamienia się w inna substancje – ektoplazmę.

Przepływ energii

Sławny Srebrny Sznur czyni więcej niż tylko wiązanie ze sobą dwóch ciał. Jest zarazem przekaźnikiem, wzdłuż którego miedzy ciałem fizycznym a subtelniejszymi ciałami przepływa energia i informacje. Niektórzy dokonujący projekcji go widzą, inni nie. Czasem jest widziany jako wychodzący z pępka, czasem z czoła. To, gdzie sznur jest widoczny, zależy od tego, która czakra jest najbardziej aktywna. Ma tu też znaczenie – poprzez moce twórcze podświadomości – pogląd dokonującego projekcji na to, w którym miejscu ów sznur być powinien; dzięki uprzejmości podświadomości może być on wszędzie, gdzie tylko uwierzysz, że jest. Gdy ciało astralne wejdzie w wymiar astralny, musi mieć stały i obfity dopływ energii astralnej z czakr, aby moc się w ten wymiar wtopić. Dobra pamięć astralna zależy w dużej mierze od ilości dostępnej energii. Jako, że wymiar astralny jest naturalnym środowiskiem ciała astralnego, nie zostanie ono z niego wypchnięte za brak energii; podobnie, jak w świecie fizycznym osoba nie jedząca lub nie śpiąca przez kilka dni nie rozpuści się i nie zostanie przeniesiona do innego wymiaru – lecz stanie się słaba i nie będzie w stanie w pełni aktywnie uczestniczyć w otaczającym ją świecie. Do czego to się sprowadza: astralny umysł musi mieć dużo energii, aby dostarczyć silnych, wyraźnych wspomnień. Astralne wspomnienia musza być na tyle silne, aby dobrze się wyryć w fizycznym umyśle, tak, aby był on w stanie je sobie przypomnieć po przebudzeniu. Jeżeli na przykład nie spałeś przez kilka dni, jesteś słaby, zdekoncentrowany i zmęczony i w tym stanie obejrzysz film, to potem niewiele będziesz z niego pamiętał. Twoja pamięć o nim będzie zatarta, najwyżej będziesz dokładnie przypominał sobie pojedyncze fragmenty. Jeśli natomiast obejrzysz film będąc wypoczętym i pełnym energii, będziesz cieszył się każdą minutą filmu, a potem będziesz dokładnie
pamiętał całą jego treść.
Podobnie dzieje się w sytuacji niedoenergetyzowanej podróży astralnej. Ciału astralnemu brakuje energii, więc nie pamięta potem dokładnie swojej podroży; a pamięć o niej musi być bardzo żywa i dokładna, jeśli ma przenieść się również do ciała fizycznego i jeśli mamy być w stanie przypomnieć sobie później nasze doświadczenia.

Użycie czakr

Pełne rozwinięcie i otwarcie czakr oraz nauczenie się ich wykorzystywania może zająć lata, w zależności od wrodzonych zdolności. Jednak to nie przeszkodzi ci korzystać z nich w bardzo podstawowy sposób, dla poprawy swoich świadomych snów i OOBE, już w bardzo wczesnej fazie twojego rozwoju. Wzbudzenie energii i stymulacja czakr to ćwiczenia bardzo łatwe w wykonaniu. Owa wzbudzona energia automatycznie popłynie do ciała astralnego, przed i podczas projekcji. Gdy zaczniesz się uczyć wzbudzać energię i kontrolować przepływ mocy przez czakry, zmieni się natura twoich świadomych snów i OOBE. Staną się żywymi i niezapomnianymi doświadczeniami. Da ci to, w pewnym sensie, drugie życie, pełne bogatych doświadczeń, którymi możesz się cieszyć, i z których możesz się uczyć nowych rzeczy.

Wyższe poziomy i ich strefy graniczne.

Powszechnie używane nazwy siedmiu poziomów istnienia to – od najniższego na najwyższego – fizyczny, astralny, mentalny, buddyczny, atmiczny, Anupadaka i Adi. Te wyższe wymiary mają strukturę podobną do astralnego, ale na znacznie wyższym poziomie świadomości i są od niego zupełnie oddzielone. Pomiędzy różnymi wymiarami są obszary graniczne, zwane czasem niższymi planami. Dobra analogia jest tutaj budowa ziemskiej atmosfery: jeżeli powietrze atmosferyczne miałoby być astralem, to stratosfera byłaby obszarem granicznym, a próżnia kosmosu wymiarem mentalnym. Przy pomocy samolotu (ciało astralne) możesz poruszać się w atmosferze; do wzlecenia w stratosferę potrzebna jest już bardzo silna maszyna, ale żeby podróżować w kosmosie, potrzebujesz statku kosmicznego (ciało mentalne). Podobnie do podróży w rożnych wymiarach potrzebne są różne z naszych subtelniejszych ciał.Ciało astralne ma wstęp do stref granicznych, do niższego planu astralnego (tuż poniżej astralu) i wyższego planu astralnego (tuż powyżej), jeżeli zawiera w sobie odpowiedni rodzaj energii. Aby znajdować się na pograniczu wymiaru fizycznego i astralnego, musi mieć w sobie energię eteryczną, aby istnieć na pograniczu wymiaru astralnego i mentalnego musi zawierać energię mentalną.

Projekcja w wyższe wymiary

Jeśli dostatecznie kontrolujemy czakry, możemy wygenerować energię potrzebną do wkroczenia w owe wyższe wymiary. Wytworzenie określonej energii wzniesie świadomość do jej poziomu i pobudzi odpowiednie ciało subtelne. Zazwyczaj osiąga się to poprzez medytację rozszerzającą świadomość i zaawansowane praktyki z czakrami. Wtedy świadomość może doświadczyć wyższych poziomów istnienia. Jeżeli dostępne będzie wystarczająco wiele energii, dokonujący projekcji może przenieść odpowiednie ciało od razu w przypisany temu ciału wymiar. W zależności od zaawansowania i naturalnych zdolności ćwiczącego, jeżeli dokonuje się projekcja i energetyzacja wyższego ciała, zazwyczaj dzieje się to samo z niższymi ciałami. Ciało astralne zawiera w sobie inne ciała subtelne i może podczas projekcji przenieść ciało mentalne w wymiar mentalny i tak dalej. Czasem można mieć wskutek tego wiele zestawów wspomnień z jednej projekcji. Ogólna zasada głosi, że najwyraźniejsze będą wspomnienia z tego ciała, które otrzymało największa dawkę energii. Te dominujące wspomnienia mogą być jedynymi na tyle silnymi, by wycisnąć swoje piętno na fizycznym umyśle, gdy powróci on do swojego normalnego funkcjonowania.
Świadoma projekcja w wyższe wymiary wymaga wysokiego stopnia umiejętności. Trzeba być biegłym zarówno we wznoszeniu świadomości na wyższe poziomy, jak i kontrolowaniu czakr – jednak jest to do osiągnięcia. Ja, jak dotąd, dokonywałem projekcji na poziomie astralnym, mentalnym, buddycznym i atmicznym. Powszechnie uważa się, że człowiek może dokonać projekcji tylko w astral, wymiar mentalny i wymiar buddyczny, a wyższe poziomy egzystencji są dla niego niedostępne. Lecz wszystkie te wymiary zostały nazwane, a nawet opisane, a więc ktoś musiał tam kiedyś być, inaczej pozostałyby nieznane. Jeżeli poznasz prawdziwą naturę umysłu, zrozumiesz, że ograniczenia nie istnieją. Kiedyś uważano, że nie da się przekroczyć bariery szybkości dźwięku. Przy okazji: Wymiary nie maja u swoich wrót tabliczek z napisami. Witamy w wymiarze astralnym. Wymiar mentalny, strzeż swojego umysłu!

Wymiar astralny

Jest to dziwaczny świat przypominający to, co Alicja widziała w Krainie Czarów. Wszystko wygląda, jakby było obiektywne (prawdziwe), lecz jest zmienne i płynne. Można tam znaleźć wszystko, od zwierzęcych, pierwotnych pokładów energii seksualnej po piękne, spokojne miejsca pełne wewnętrznej harmonii. Czas jest zaburzony i rozciągnięty. Godzina w astralu może okazać się kilkoma minutami w świecie fizycznym. W
porównaniu ze światem materialnym panują tu znacznie wyższe wibracje. Większość dokonujących projekcji porusza się po tym świecie metodą chybił-trafił. Odbycie zaplanowanej podroży przez astral do konkretnych rzeczywistości wymaga dużego doświadczenia. W tym wymiarze istnieje nieskończona ilość rzeczywistości, światów, obszarów Marzeń. Rozwarstwiają się one i układają w sadzawki podobnych do siebie myśli i odczuć. Podczas snu lub świadomego snu podświadomość zazwyczaj tworzy jakaś rzeczywistość specjalnie dla ciebie, twój osobisty teatr snów; jeżeli uzyskasz świadomość podczas snu, możesz przejąć nad tym kontrole. Kontrola ta jest przejmowana od potężnego podświadomego umysłu; bez jego wpływu twoja osobista rzeczywistość się zmieni, zaczniesz wchodzić w pokrewne części świata astralnego, a twoja rzeczywistość zacznie się mieszać z innymi rzeczywistościami lub ukazywać rożne swoje aspekty.
W świadomej projekcji w wymiar astralny możesz nastawić się na jakikolwiek obszar tego świata i go odwiedzić, podróżować po rożnych rzeczywistościach lub po mieszaninie wielu z nich. Są rożne techniki osiągania tego, ale wszystkie polegają na zdezorientowaniu w jakiś sposób podświadomego umysłu, aby zabrał nas w inna astralna rzeczywistość. Niektórzy patrzą na swoje ręce i obserwują, jak się one topią; inni
obracają się wielekroć dokoła, powodując szybki cykl zmian miedzy lewa a prawa strona. Wszystkie te sposoby dezorientują umysł i sprawiają, że przenosi on się w inna cześć astralu. Trudno jest opisać poruszanie się miedzy wymiarami, tego trzeba się nauczyć metodą prób i błędów.

Projekcja w rzeczywistość wirtualną

Zdobądź plakat przedstawiający jakąś przyjemną scenerię, jakieś jasne i słoneczne miejsce. Im większy, tym lepszy, ale standardowy plakat na ścianę będzie odpowiedni. Powieś go na ścianie w pokoju, w którym będziesz dokonywać projekcji. Zorganizuj małe punktowe oświetlenie i ustaw je tak, aby plakat był widoczny, podczas gdy reszta pokoju jest ciemna. Umieść światło pod lub nad obrazem, aby światło rozlewało się na jego powierzchni dając efekt rozmytego oświetlenia, trochę podobnego do tego, jaki obserwujemy w przypadku ekranu w kinie.

Wejście do wybranej rzeczywistości

Po przejściu w ciało astralne skieruj się w kierunku plakatu, utrzymując umysł w stanie niemyślenia; nie myśl o tym, co robisz, lecz tylko patrz się na plakat i poruszaj się w jego stronę. Gdy będziesz zbliżać się do niego w ten sposób, sprawisz, że podświadomość poczuje się zmuszona stworzyć astralna rzeczywistość taka jak ta przedstawiona na plakacie. Poruszaj się dalej i wejdź w plakat; będzie to jak przejście do innego świata. Wszystko będzie dokładnie tak, jak na plakacie i będzie wyglądało na rzeczywisty, trójwymiarowy świat, nieodróżnialny od rzeczywistości.
Aby urozmaicić swój świat: wytnij i wklej małe obrazki przedmiotów, jakie chcesz, żeby się znalazły w tym świecie, gdy wen wejdziesz. Tylko nie przyklejaj na plakacie całych obrazów; wycinaj kształty przedmiotów lub osób, bez tła.

Wymiar mentalny

To niezwykły wymiar! Rzeki dźwięków i tęcze pulsujących świateł. Myśli ukazują się jako kalejdoskopowe sekwencje obrazu i dźwięku. Idziesz po łąkach idei pod błyszczącym, kryształowym niebem inspiracji. Jeżeli wejdziesz w ten świat, nie próbuj go zrozumieć lub racjonalizować, bo to grozi obłędem, gdyż wychodzi to poza ludzkie pojmowanie. Po prostu go zaakceptuj i ciesz się nim. Ten wymiar jest, jak sądzę, tym, co Wikingowie nazywali Tęczowym Mostem do Asgardu. Rzeczywiście wygląda to tak, jakby szło się po tęczy do jakiegoś cudownego świata, który z pewnością musi być zamieszkany przez jakichś bogów. Bądź zadziwiony. Pozwól dziecku w tobie bawić się w tej krainie cudów. Wszystko wygląda na prawdziwe i niezmienne. Czas jest tu zaburzony bardziej niż w astralu, a rzeczywistość jest kalejdoskopowa.

Wymiar buddyczny

To ciepły, abstrakcyjny świat wypełniony głębokim spokojem i nieskończoną miłością. Jest to wymiar czystej Bieli. Nie ma żadnych doznań dźwiękowych ani wizualnych poza doznaniem wszechogarniającej, diamentowej bieli. W tym świecie bardzo szybko wyzbywasz się swoich indywidualnych myśli; gdy tu jesteś, nie możesz długo myśleć i nie ma też takiej potrzeby.
Odczuwasz za to przemożną chęć pogrążenia się w spokojnej ciszy. Jest to niczym bycie zanurzonym w białej, miękkiej, czystej wełnie. W tym świcie przestajesz być jednostką i stajesz się CZĘŚCIĄ JEDNEGO.
Przestajesz też być kobietą lub mężczyzną i w tym sensie wracasz do łona Matki. Jesteś otoczony i wchłonięty przez nieskończoną, pełną ciepła miłość, zrozumienie, przebaczenie i pokutę. Czas przestaje mieć tu znaczenie. Jeśli wkroczysz w ten świat, nie będziesz chciał kiedykolwiek go opuszczać, dopóki twoje ciało fizyczne nie wciągnie cię z powrotem. Jest to miejsce odpoczynku i uzdrowienia duszy.

Trening

Aby dokonać projekcji astralnej przy zachowaniu pełnej świadomości, należy spełnić cztery główne warunki:
1. Absolutnie rozluźnić ciało na jawie,
2. Absolutnie się skoncentrować na tym, co się robi,
3. Posiadać wystarczająco dużo energii,
4. Nakłonić ciało astralne do odłączenia się.
Te cztery rzeczy, połączone, spowodują OOBE.
Poniżej są przedstawione ćwiczenia, które nauczą relaksować ciało, oczyszczać umysł, wzbudzać energię, stymulować czakry i wchodzić w stan transu.

Uspokojenie umysłu, relaks

Musisz nauczyć się i doskonale opanować w pełni rozluźniać ciało. Oto przykład ćwiczenia jeśli już znasz i lubisz inny sposób rozluźniania się, możesz go również stosować.
Usiądź albo połóż się i rozluźnij.
Zacznij od stóp; napnij je, a potem rozluźnij. Kontynuuj to poruszając się w górę ciała, aż do twarzy; przejdź przez to parę razy, aż wszystkie mięśnie będą zupełnie rozluźnione.
Uwaga: Głębokie rozluźnienie ciała jest kluczem do osiągnięcia transu, ono w zasadzie POWODUJE trans. Przejście ze stanu transu do projekcji w ciało astralne jest względnie proste.

Kontemplacja

Kiedy zaczniesz medytować, będziesz nękany przez powierzchowne myśli. Twój umysł zawiera w sobie informacje, rzeczy do zapamiętania, natrętne myśli, problemy do rozwiązania, sprawy do załatwienia itd. Nigdy nie odpoczywa, jest zawsze czymś zajęty. Myśli, myśli, myśli, jedna po drugiej, a każda z nich domaga się uwagi. Zanim spróbujesz oczyścić umysł przy pomocy świadomości oddechu, opisanej poniżej, mądrze byłoby wyzbyć się owych powierzchownych myśli poprzez ich kontemplację. Usiądź wygodnie, rozluźnij się i myśl. Nic, tylko myśl. Wyszukaj w swoim umyśle najsilniejsze myśli i badaj je, spróbuj je zrozumieć i rozwiązać. Zwróć uwagę na słowo: myślenie. Kontemplacja nie zawiera w sobie oczyszczania umysłu bądź wizualizacji. Wymaga za to myślenia, dogłębnego i dokładnego przemyślenia jakiejś rzeczy, abyś mógł lepiej zrozumieć jej naturę i związek z tobą. Jest to wgląd.

Koncentracja

Musisz umieć skoncentrować się bez reszty na tym, co robisz. Niedostatek koncentracji jest największą i najczęstszą przyczyną niepowodzenia projekcji. Ma wpływ na każdy element projekcji, od rozluźniania, poprzez trans, po projekcję właściwą.
Aby sprawdzić swoją zdolność koncentracji, usiądź i się rozluźnij. Zamknij oczy i oczyść umysł ze WSZYSTKICH myśli. Oddychaj powoli i głęboko i licz oddechy po wydechu. Umysł ma być zupełnie pusty, poza liczeniem, tak długo, jak potrafisz to utrzymać. Sprawdź, ile potrafisz. Bądź ze sobą szczery, za każdym razem, gdy pojawi się myśl, zacznij liczenie od początku. Jeżeli wytrzymujesz dłużej niż dziesięć oddechów, to dobrze. Jednak dziesięć oddechów nie wystarczy. Lecz nie martw się, możesz poprawić swoja koncentracje poniższymi ćwiczeniami.

Ćwiczenie koncentracji (1) Rozluźnij się, uspokój umysł, spójrz na świecę lub żarówkę. Umieść źródło światła naprzeciwko siebie w odległości kilkudziesięciu centymetrów i patrz się w nie wytężonym wzrokiem przez minutę lub dwie. Zamknij oczy i skup się na obrazie, jaki się wytworzy za twoimi zamkniętymi powiekami. Spróbuj utrzymać ten obraz tak długo, jak potrafisz. Użyj świadomości oddechu, aby utrzymywać umysł w
stanie pustki, gdy to robisz.  Spróbuj, aby ten obraz rósł, zamiast znikać.
Ćwiczenie koncentracji (2) Wybierz punkt na ścianie i patrz na niego. Nie koncentruj się na nim, patrz łagodnie. Oczyść umysł ze wszystkich myśli i utrzymuj go czystym. MOCNO koncentruj się na oddechu, gdy to robisz. Gdy pojawi się myśl, odepchnij ja na samym początku, nie pozwól jej, aby dobiegła końca! Wytrzymaj tak długo, jak potrafisz. Rób to wiele razy dziennie, jeśli możesz.
Ćwiczenie koncentracji (3) Usiądź, rozluźnij się, zamknij oczy, oczyść umysł. Zacznij ćwiczenie świadomości oddechu i wyobraź sobie, że powietrze, które wdychasz, jest w twoim ulubionym kolorze. Wyobraź sobie, że wydychane powietrze jest szaro-bure, pełne toksyn. To ćwiczenie oczyszczające, stymuluje czakry, aby pobierały energię na wdechu i pozbywały się negatywnej energii na wydechu.
Uwaga: podczas tych wszystkich ćwiczeń staraj się nie napinać, one wszystkie dzieją się w umyśle. Na początku może ci się wydawać, że aby oczyścić umysł z myśli, musisz go napiąć niczym nadmuchana piłkę, ale wkrótce odkryjesz, że prawdą jest coś przeciwnego. Gdy się przyzwyczaisz, oczyszczanie umysłu stanie się WYPOCZYNKIEM.

Stan transu

Kiedy osiągniesz głęboki poziom rozluźnienia i umysłowy spokój, poczujesz, że twoje ciało robi się bardzo ciężkie. Ta ciężkość jest głównym objawem tego, że twoje fale mózgowe przechodzą z poziomu beta w poziom alfa, podczas gdy wpadasz w trans. Trans jest spowodowany głębokim rozluźnieniem fizycznym i psychicznym i nie ma w tym stanie niczego nienaturalnego bądź cudownego. Oznacza on po prostu, że ciało weszło w stan snu, podczas gdy umysł pozostał świadomy.

Jak wejść w trans

Rozluźnij się i oczyść umysł przy pomocy świadomości oddechu. Wyobraź sobie, że schodzisz w dół po drabinie w ciemności. Nie wizualizuj drabiny, tylko poczuj, że to robisz. Na wydechu czuj, że posuwasz się szczebel lub dwa w dół, na wdechu się zatrzymuj. To, co jest ważne, to mentalny obraz schodzenia, spadania – to zmienia fale mózgowe z poziomu beta (jawa) na alfa (sen) lub theta (głęboki sen). Gdy osiągniesz stan alfa, będziesz w transie. Wykonuj to ćwiczenie tak długo, jak tego potrzebujesz, czas osiągania stanu alfa będzie się różnił w zależności od twojego doświadczenia z rozluźnieniem i wewnętrznym uspokojeniem. Jeśli nie podoba ci się drabina, wyobraź sobie, że jesteś w zjeżdżającej w dół windzie lub że jesteś spadającym piórkiem. Spadaj na wydechu, zatrzymuj się na wdechu. Wewnętrzne poczucie spadania, połączone z rozluźnieniem i wewnętrznym wyciszeniem powoduje stan transu. Użyj jakiegokolwiek scenariusza owego spadania, jaki ci pasuje i z jakim się dobrze czujesz.
Uwaga: Gdy poczujesz ciężkość, przestań wyobrażać sobie schodzenie.
Trans: Wszystko staje się cichsze i wydaje ci się, że jesteś w znacznie większym miejscu. W ciele masz bardzo lekkie poczucie brzęczenia.
Wszystko się zmienia, jest to trochę tak, jakby w ciemności nałożyć sobie pudło na głowę i poczuć, jak zmienia się atmosfera.

Głęboki trans

Poziom transu, jaki ci się uda osiągnąć, będzie zależał od stopnia rozluźnienia i umiejętności koncentracji. Aby wejść w głębszy trans, tj. stan theta, musisz koncentrować się znacznie silniej i dłużej na uczuciu spadania, któremu towarzyszy świadomość oddechu. Pierwszy poziom transu, gdy poczujesz się ciężki, wystarcza do projekcji. Stanowczo odradzam eksperymentowanie z głębszymi poziomami transu, zanim nie nabierzesz doświadczenia.
Skąd możesz wiedzieć, że wchodzisz w głęboki trans? Oto cztery zauważalne objawy:
1. Nieprzyjemne uczucie zimna, lecz bez drżenia; wyraźny spadek temperatury.
2. Będziesz czuć się – mentalnie – bardzo dziwnie i wszystko będzie się wydawało bardzo powolne. Twoje procesy myślowe zwolnią się tak, jakbyś dostał silny zastrzyk przeciwbólowy.
3. Poczujesz się odłączony od swojego ciała, będziesz miał wrażenie unoszenia się, wszystko będzie się wydawało dalekie.
4. Kompletny paraliż fizyczny.
Uwaga: Te cztery objawy RAZEM wskazują, że jesteś w stanie głębokiego transu.
Nie pomyl tego z łagodnym uczuciem unoszenia się, jakie czasem będziesz miał w lekkim transie, gdy będzie się uwalniało twoje ciało astralne, lub nieznaczna utrata ciepła wynikająca z nieruchomego siedzenia lub lekkiego paraliżu (poczucia ciężkości) ze stanem głębokiego transu. Odczucie głębokiego transu jest nieprzyjemne i zazwyczaj nie ma wątpliwości co do tego, czym jest. Bardzo trudno jest osiągnąć głęboki trans, jako że musisz mieć doskonale opanowaną relaksację, koncentrację i wiele, wiele siły woli i energii mentalnej. Nie wejdziesz w ten stan przypadkowo.
Jeżeli boisz się, że wchodzisz za głęboko, pamiętaj: Zawsze możesz z tego w dowolnym momencie wyjść. Skoncentruj całą wolę na poruszeniu palcami u rąk lub stop. Gdy poruszysz już palcem, zegnij dłonie i ręce, potrząśnij głowa, reanimuj powoli całe ciało, potem wstań i spaceruj przez kilka minut. Podczas zajęć w grupach medytacyjnych itp. widziałem ludzi, którzy nie byli w stanie wyjść z łagodnego transu, np. odlatywali z wróżkami. Zazwyczaj jakaś uprzejma osoba zaczynała do nich mówić lub rozmasowywała im nadgarstki, aby pomoc im wrócić do rzeczywistości. Jest to rezultat jednostronnego treningu, tj. bez ćwiczenia koncentracji i siły woli. Takiej osobie tylko wydaje się, że nie może wrócić i dlatego wcale tego aż tak nie próbuje. Jest to także dobry sposób na ściągniecie uwagi grupy.
Uwaga: Twój umysł jest potężny i ma rozlegle niewykorzystane zasoby. Jest w stanie zrobić wszystko, nie ma granic, jeśli jest wytrenowany i odpowiednio umotywowany.

Rozszerzenie ciała energetycznego.

W pewnym momencie wchodzenia w trans poczujesz łagodny paraliż, któremu będzie towarzyszyć delikatne uczucie wibracji w całym ciele. Możesz się także czuć duży i opuchnięty. Są to objawy ekspansji ciała energetycznego i uwalniania się ciała astralnego. Jest to normalna cześć procesu snu. Ciało energetyczne otwiera się i rozszerza, aby zebrać energię. W tym czasie ciało astralne dryfuje, uwolnione od ciała fizycznego.

Znajomość transu

Wielu ludziom nie udaje się projekcja, ponieważ nie są przyzwyczajeni do transu. Uważają, że jest to otwarte na krótko okno prowadzące w wymiar astralny. To nie jest prawdą. Jeżeli pozostaniesz spokojny fizycznie i psychicznie podczas wchodzenia w trans, możesz utrzymać ten stan godzinami.
Jeśli wejdziesz w trans i pomyślisz: „Tak! Udało mi się! Jestem w transie… A teraz muszę się pośpieszyć, zanim to się skończy” to najpewniej zostaniesz z tego stanu natychmiast wypchnięty. Trans zakończy się z powodu umysłowego podniecenia, tj. przerwania wewnętrznego wyciszenia. Dobrym pomysłem jest spędzenie pewnego czasu w transie zanim się zabierzemy do projekcji astralnej, po to, aby się do tego stanu przyzwyczaić. Kiedy już będziesz się dobrze czuć w transie, możesz przystąpić do stymulacji czakr, tak, jak to opisano poniżej.
Uwaga:
1. Nie musisz być w transie, aby pracować z czakrami, tylko że wtedy to lepiej wychodzi.
2. Trans może być praktykowany na leżąco, ale lepiej jest wygodnie usiąść.
Twoje ciało astralne zostanie w stanie transu uwolnione, więc spróbuj unieść swoje astralne ręce i nogi, po jednej na raz. Użyj do tego swoich RĄK, jak to opisano w następnym akapicie. Skoncentruj się, poczuj świadomość w swoim ramieniu i powoli je unieś, oderwij od ciała. Możesz poczuć łaskotanie, gdy to robisz. Unieś swoje astralne ramię i spójrz na nie z zamkniętymi powiekami, ale nie poruszaj ani jednego mięśnia.
W tym stanie powinieneś umieć widzieć przez zamknięte powieki, ale jeśli tego nie potrafisz, nie martw się, to przyjdzie z czasem. Unoszenie astralnych ramion jest dobrym ćwiczeniem przed projekcją. Potem użyjesz tych ramion, aby odepchnąć ciało astralne od fizycznego

Widzenie dotykowe

Widzenie dotykowe jest to CZUCIE świadomości określonych miejsc ciała. Twoje ręce są bardzo blisko związane z twoją świadomością ciała. Są świadome każdej jego części. Wyobrażone RĘCE to tylko rozszerzenie tej świadomości. Gdy masz poczuć świadomość jakiejś części swojego ciała, UDAJ, że twoje prawdziwe ręce, mają dotknąć tej części. Potem użyj świadomości, jaka zostanie przez to wytworzona w tym obszarze ciała, do wyobrażenia sobie, że znajdują się tam twoje wyobrażone RĘCE. Zamknij oczy i trzymaj ręce trzydzieści centymetrów od twarzy. Skoncentruj się, POCZUJ, gdzie one są i spróbuj ZOBACZYĆ je poprzez powieki. Skrzyżuj nadgarstki, zegnij palce, poruszaj rękami. Patrz skoncentrowany, jakbyś wytężał wzrok, aby widzieć w ciemności, a zobaczysz niewyraźny cień w miejscu, gdzie są twoje dłonie. Zamknij oczy i dotknij palcem wskazującym czubka swojego nosa. Możesz dotknąć dowolnej części ciała z zamkniętymi oczami. Poćwicz to; dobrze wiesz, gdzie są cały czas twoje ręce; po pewnym czasie będziesz czuł daną cześć ciała już w momencie, gdy podejmiesz decyzje jej dotknięcia, zanim jeszcze wykonasz prawdziwy ruch.
Przejdź tak przez cale ciało, wytwarzając świadomość dotyku w rożnych jego miejscach. Co się wtedy dzieje: Cześć twojego umysłu przesuwa się do części ciała, która zamierzasz dotknąć, aby poprowadzić tam twoją rękę. Umiejętność przesuwania świadomości w różne obszary ciała jest niezbędna do pracy z energiami.

Podstawowa praca z energiami

Główne czakry
1. Czakra podstawy (u podstawy kręgosłupa, w połowie drogi miedzy odbytem a genitaliami)
2. Czakra śledziony (tuż poniżej pępka)
3. Czakra splotu słonecznego (na splocie słonecznym)
4. Czakra serca (na środku klatki piersiowej)
5. Czakra gardła (u podstawy gardła)
6. Czakra czoła (trzecie oko, dokładnie środek czoła)

Są wielkości niecałej dłoni.

Czym są czakry?

Czakry to niematerialne narządy, które przetwarzają surową Kundalini w bardziej subtelne i zdatniejsze do wykorzystania formy energii. Czakry same w sobie nie zawierają energii. Surowa energia jest pobierana z planety, przez małe czakry na stopach i dłoniach. Energia Kundalini to czysta energia myślowa, która wiąże ze sobą cały wszechświat. To żywe pole energetyczne może zostać głębiej wykorzystane przez zastosowanie skoncentrowanej, twórczej woli. Może zostać wciągnięte do ciała i przetworzone przez system czakr, w bardziej użyteczne formy energii. Czakry są połączone z kręgosłupem i systemem nerwowym poprzez niektóre gruczoły i zwoje nerwowe. Cały układ czakr jest bardzo złożony; w ciele są 3 najważniejsze (czakra podstawy, serca i korony), 4 ważne (pozostałe wymienione) i ponad 300 mniejszych czakr. Istnieje także wiele czakr na zewnątrz ludzkiego ciała. Szczegółowe mapy rozmieszczenia czakramów na ludzkim ciele i łączących je meridianów są używane od tysięcy lat we wschodniej medycynie, przede wszystkim w akupunkturze. System czakr jest używany wraz z każdą psychiczną mocą, bez wyjątków. Jakiejkolwiek metody rozwoju mocy psychicznej i jakiejkolwiek terminologii nie użyjemy, zawsze sprowadzi się to do jednego: do stymulacji czakr.
Wielu ludzi będzie chciało temu zaprzeczyć, mówiąc, że nigdy nie pracowali z czakrami, a wyćwiczyli w sobie pewne moce. Zgoda, istnieje wiele dróg rozwoju, ale wszystkie z nich, pośrednio lub bezpośrednio, stymulują czakry. I nie zapominajmy o wrodzonych zdolnościach. Wielu ludzi rodzi się z już aktywnymi czakrami i, co za tym idzie, pewnymi zdolnościami. Media to ludzie, którzy przejawiają moce psychiczne wtedy, kiedy pomaga im w tym duchowa istota z zewnątrz. Ta istota działa właśnie stymulując czakry medium i wytwarzając w ten sposób chwilowe zdolności jasnowidzenia, uzdrawiania, produkcji ektoplazmy itp. w medium.

Wzbudzanie energii

Usiądź albo połóż się, rozluźnij się i oczyść umysł świadomością oddechu. Skup swoja uwagę na stopach. Użyj swoich RĄK, aby przesunąć energię ze swoich stóp, poprzez nogi, do czakry podstawy. Wyobraź sobie, ze chwytasz energię i przeciągasz ja przez siebie. Uwaga: wyobraź sobie, ze twoje RĘCE są wewnątrz twoich nóg, gdy to robisz. Użyj świadomości oddechu jako pomocy we wzbudzaniu energii. Podnoś w sobie energię na wdechu, zatrzymuj ja na wydechu. Rób to w kółko, dociągając energię do czakry podstawy, co najmniej przez kilka minut. Możesz nie czuć nic w trakcie tego ćwiczenia; nawet jeśli tak się dzieje, i tak wciągasz pewne ilości energii, jej ilość będzie się zwiększała w miarę praktyki.

Praktyka

Ćwiczenia powinny być wykonywane w miarę możności codziennie.  Ludzie bez uprzedniej praktyki w relaksacji i koncentracji musza się liczyć z kilkoma latami treningu.

Kiedy ćwiczyć

Nawet, jeśli ćwiczenia nie są konieczne w toku samej projekcji, muszą nadal być regularnie wykonywane, aby utrzymywać odpowiedni poziom wyćwiczenia umysłu w koncentracji i relaksacji, niezbędny do projekcji. Proponuję wykonywać codziennie ćwiczenia relaksacji, świadomego oddychania i wyciszania myśli.  Jeśli chcesz częściej, możesz, tylko się nie przemęczaj.

Kolejność czynności w projekcji

Trudno jest podać jeden uniwersalny schemat, jako że każdy ma swoje własne zdolności; dlatego proponuję nie traktować tego, co poniżej, jako czegoś niezmiennego i dopasowywać to do swoich potrzeb i umiejętności. Oto pełen zestaw czynności składających się na zaawansowaną projekcję w czasie rzeczywistym.
1. Rozluźnij się dokładnie.
2. Oczyść umysł przez ćwiczenie ze świadomością oddechu
3. Wejdź w trans używając techniki wyobrażonego spadania
4. Wzbudź energię
5. Wyjdź z siebie przy pomocy wyobrażonej liny
Uwaga: Kroki 3 i 4 mogą zostać zamienione miejscami, tzn. praca z czakrami może być wykonana przed, lub po wejściu w trans. Jest efektywniejsza po, ale niektórym trudno przychodzi dłuższe utrzymanie tego stanu lub wejście weń. W takim przypadku praca z energia przed wejściem w trans ułatwi znalezienie się w tym stanie.

Sprawdziany rzeczywistości

Sprawdzian rzeczywistości ma miejsce wtedy, gdy przerywasz swoja czynność i sprawdzasz poziom rzeczywistości sytuacji, w jakiej jesteś. To proste. Za każdym razem, gdy to robisz, zapytaj siebie:
1. Czy to jest normalna sytuacja? Czy jest w niej coś dziwnego?
2. Czy potrafię latać? (spróbuj się unieść)
3. Spróbuj zamknąć oczy. W ciele astralnym nie możesz tego uczynić, więc jest to niezawodny wskaźnik.
Uwaga: Aby stało się to skuteczne, musi stać się nawykiem.
Kiedy wykonasz sprawdzian rzeczywistości w czasie snu, uświadomisz sobie, żze śnisz i będziesz mógł przejąć kontrolę nad snem. Ważne jest wtedy afirmowanie, że po przebudzeniu się będziesz wszystko pamiętał. Powtarzaj sobie – Będę w stanie przypomnieć to sobie, gdy się obudzę.

Wyzwalacz świadomego śnienia

Kluczem do sukcesu przy zastosowaniu sprawdzianów rzeczywistości jest dobry wyzwalacz takiej reakcji. Może być to jakakolwiek czynność, oto kilka dobrych pomysłów.
1. Czas. Rób sprawdzian rzeczywistości zawsze, gdy spoglądasz na zegarek.
2. Ręce. Za każdym razem, gdy zauważasz swoje ręce, rób sprawdzian rzeczywistości.
3. Palenie. Jeśli jesteś palaczem, sprawdzaj rzeczywistość za każdym razem, gdy zapalasz papierosa. Jeśli jesteś nałogowcem, zapewne wykonasz gest sięgania po papierosa również podczas snu.
Uwaga: Aby sprawdzanie rzeczywistości stało się nawykiem, trzeba zazwyczaj kilku tygodni. Kiedy uzyskasz świadomość podczas snu i będziesz chciał zamienić to w OOBE, spróbuj uzyskać świadomość swojego ciała fizycznego. Jeśli nie możesz go wyczuć, spróbuj powrócić w jego pobliże. Bywa to trudne i może sprowokować przebudzenie. Sugerowałbym, abyś cieszył się świadomym śnieniem samym w sobie.

Zmiana rzeczywistości.

Jeżeli nie podoba ci się sen, w którym jesteś, lub jesteś w OOBE i chcesz wejść w sen, możesz zrobić te rzeczy:
1. Spójrz z bliska na swoje ręce i obserwuj, jak się topią.
2. Kręć się dokoła, aż staniesz się zdezorientowany
3. Wizualizuj miejsce, w którym chciałbyś być.
4. Lec prosto przed siebie, tak szybko, jak potrafisz. Jeśli nie spowodujesz zmiany rzeczywistości, przynajmniej poznasz wrażenie lotu.
5. Wejdź w lustro lub inny obiekt.
Wszystkie te techniki działają na zasadzie dezorientacji podświadomości.

Ruch w astralu

Wielu ludzi ma na początku problemy z poruszaniem się w astralu. Przejście po pokoju we właściwym kierunku może być już nie lada kłopotem. Wynika to zazwyczaj z tego, że nie jesteśmy dobrze zaznajomieni z astralem i z formą, jaką w nim przyjmujemy. Jest to jak stan nieważkości: od początku musisz uczyć się poruszać. Jesteś tylko punktem świadomości, bez mięśni; poruszasz się za pomocą swoich myśli.

Bezwładność astralna

Istnieje coś w rodzaju bezwładności astralnej, coś, co powoduje, że się ruszasz jeszcze przez chwile po tym, jak zdecydujesz, ze chcesz się zatrzymać. Możesz wtedy przejść przez ścianę itp. Ten pęd jest spowodowany siłą myśli, która cię poruszała. Jeżeli jest za silna, będziesz się poruszać za szybko i za długo. Tylko praktyka pozwoli wypośrodkować.

Prędkość

S. wyróżnił trzy podstawowe prędkości, stosowane do dziś:
1. Prędkość spacerowa
2. Prędkość samochodu
3. Natychmiastowa podroż
Myślę, że to rozróżnienie było wówczas znakiem czasów. Były to jedyne znane ludziom rodzaje szybkości. Dziś filmy, gry komputerowe i samoloty przyzwyczaiły nas do znacznie większych prędkości. W miarę praktyki będziesz w stanie różnicować szybkość od spacerowej do ponaddźwiękowej. Dla początkujących kontrola kierunku i prędkości jest trudna; zależy to w dużym stopniu od tego, jak stabilna jest projekcja.

Natychmiastowa podroż

Uważa się, że jeśli zwizualizujesz sobie cel podroży, możesz się tam natychmiast znaleźć, z szybkością myśli. Moje doświadczenia mówią, ze nie można na tym polegać. Zazwyczaj znajdziesz się w miejscu stworzonym przez twoją wizualizację. Może być podobna do twojego celu, ale wkrótce zauważysz różnice miedzy nią a tym celem.

Podróże długodystansowe

Lepiej jest poruszać się po powierzchni, jeżeli mamy do czynienia z odległościami rzędu kilkuset mil. Nawet, jeśli to może być trudne – tak, jak łatwe jest wpadnięcie w efekt Alicji; podczas takiej podroży. Raz rozluźnisz koncentracje i wystarczy. Podczas takich podroży musisz utrzymywać ścisłą kontrole nad swoim umysłem. Uwaga: nowicjusze są zazwyczaj ograniczeni przez czas projekcji, którą potrafią utrzymać zazwyczaj tylko kilka minut. Dlatego nie powinni próbować długodystansowych wypraw.
Aby podróżować na duże odległości, musisz orientować się w geografii. Musisz umieć rozpoznawać oceany, góry, kontynenty, państwa i miasta. Powinieneś też przestudiować okolice, do której się wybierasz, i zapamiętać jakieś charakterystyczne punkty na drodze do niej. Potem będziesz ich szukał podczas projekcji, aby trafić we właściwe miejsce.

Jak daleko możesz zajść?

Nie ma granic co do odległości i szybkości. Możesz odwiedzić najbardziej odległą galaktykę. Prędkość myśli jest nieskończona. Jest to niczym zginanie przestrzeni i przemieszczanie się bez ruchu. Jeżeli coś widzisz, możesz tam być… w tej samej chwili. W porównaniu z tym prędkość światła zdaje się być ślimacza. Często wybieram się w przestrzeń kosmiczną, aby tam medytować i rozmyślać. To proste, cala sztuka polega na powrocie. Jeżeli nie masz odpowiedniej wiedzy astronomicznej, może to być trudne. Podążanie za srebrnym sznurem nie zawsze jest praktyczne przy takiej szybkości, choć może on dać ci ogólne pojecie o tym, w którą stronę się skierować. Aby powrócić, odzyskaj świadomość swojego fizycznego ciała, spróbuj poruszyć palcem. To zakończy projekcję, zachowując wszystkie wspomnienia z niej.

wykorzystano cześciowo fragmenty “projekcji astralnej” R.Bruce

Facebook