Ostatnio Dodane
| Geocentryzm |
| Saturday, 25 April 2009 20:44 |
|
There are no translations available. Kopernik nie podał nam żadnego niepodważalnego dowodu na ruch Ziemi i jego słynna praca - "O obrotach sfer niebieskich" była jedynie teorią, która została rozpowszechniona w późniejszym czasie, po jego śmierci. Nauka nie posiada ani jednego solidnego dowodu na ruch Ziemi. Jest zgoła odwrotnie! Nowoczesny Geocentryzm - podstawyZaglądając do Wikipedii natychmiast mamy poważny problem! http://pl.wikipedia.org/wiki/Teoria_geocentryczna Wyjaśnienie i definicja Wikipedii nie obejmuje nowoczesnej, dzisiejszej formy neo-Geocentryzmu ale podaje nam jedynie schemat według teorii Ptolemeusza z II wieku przed naszą erą! Na tle tak starej teorii Wikipedia skupia się na błędach tej teorii, tym samym wprowadzając w błąd czytelnika, który widzi jedynie oczywiste błędy dawno odrzuconej teorii!  W dzisiejszym świecie nowoczesna teoria Geocentryzmu wygląda w ten sposób.  System geocentryczny nie zakłada, że wszystkie planety wraz ze Słońcem krążą wokół Ziemi!W systemie geocentrycznym wokół Ziemi krąży jedynie Księżyc oraz Słońce. Pozostałe planety krążą wokół Słońca, Obrót ziemi wokół własnej osi... promień ziemi ma 6378 km. Obwód ziemi wynosi 40.000 kilometrów. Oznacza to, że ziemia wykonując pełny obrót w ciągu 24 godzin, przemierzając 40 tyś km. Na równiku szybkość na wynosi 1666.66 km/godzinę. Szybkość dźwięku to 343 m/s czyli 1235 km/godzinę. Czyli na równiku podobno poruszamy się znacznie szybciej niż dźwięk! Ciekawe, dlaczego większość wiatrów mamy zachodnich skoro Ziemia obraca się z zachodu na wschód? Także przeloty lotnicze z Sydney czy Melbourne do Perth, Zachodnia Australia trwają dłużej niż z Perth do Sydney czy Melbourne. Teoretycznie powinno być odwrotnie. Najbliższa gwiazda, Alfa Centauri jest najprawdopodobniej w odległości 4 lat świetlnych. Oznaczałoby to, że nakierowując na nią teleskop widzimy jej obraz z przed 4 lat. Galaktyki są odległe od nas miliardy lat świetlnych czyli nasz gwiazdozbiór wygląda na niebie tak, jak wyglądał kilka miliardów lat temu! Skoro wygląda dzisiaj tak, ile czasu minęło zanim Wszechświat powstał do stanu w jakim go widzimy, a wiemy także, że znajduje się on miliardy lat w innych rozmiarach, które to dopiero zobaczymy za kilka miliardów lat, kiedy światło wszechświata do nas dopiero dotrze. Możemy nawet założyć, że nie wiemy czy one jeszcze w ogóle istnieją, ponieważ to, co widzimy na niebie, działo się kilka miliardów lat temu. W ciągu kilku miliardów lat mogło się dziać wiele rzeczy a my nie mamy żadnych możliwości, aby wiedzieć co się tam rzeczywiście działo czy dzieje nadal. Efekt Coriolisa Najważniejszym dotychczas dowodem na ruch obrotowy Ziemi jest tzw. efekt Coriolisa. Link do artykułu w Wikipedii w języku polskim. Ogólnie efekt ten występuje w poruszających się ciałach, na które działa siła odśrodkowa Ziemi, ponieważ Ziemia obraca się wzdłuż własnej osi. Według powyższych definicji nie jest pewnym, ze ów ruch powoduje ten efekt oraz że ruch owych ciał jest precyzyjny oraz czy jest możliwy do doskonałych i przekonywujących pomiarów. Cytując Wikipedię - Odkrywcą tego efektu był francuski inżynier i matematyk Gaspard-Gustave Coriolis, zaś pierwszego eksperymentalnego potwierdzenia efektu dla Ziemi dostarczył swym wahadłem Jean Bernard Léon Foucault. Link do artykułu o tym eksperymencie w Wikipedii. Podano tam lakonicznie, że... W lutym 1851 roku za pomocą wahadła zawieszonego w Paryskim Obserwatorium Astronomicznym udowodnił ruch obrotowy Ziemi. Czyli.. Mikołaj Kopernik nie dostarczył żadnego dowodu na swoja teorię, a teoria już była do roku 1851 uznawana za fakt, który dopiero Foucault podobno naukowo udowodnił. Zastanówmy się teraz, co udowadnia nam efekt Coriolisa. Wiemy, że przypływy oraz odpływy mórz i oceanów są powodowane ruchem tak Księżyca jak i Słońca. Nasuwa się wniosek, że skoro grawitacje obydwu są tak potężne, że powodują przepływy wód oceanów na taka masową skalę - w tym przypadku ruch wszystkich obiektów na ziemi jest poddany owym siłom grawitacji. W tym kontekście stanowcze twierdzenie, że efekt Coriolisa jest spowodowany tylko i wyłącznie siłą odśrodkową obracającej się Ziemi jest co najmniej nierozsądne. Aby ustalić dokładnie, co powoduje ów efekt, należałoby zrobić precyzyjne badania, powiązane z ruchem Słońca i Księżyca oraz porównać różne wersje efektu Coriolisa w różnych fazach Księżyca oraz w różnych porach dnia i nocy. Po za tym mamy jeszcze dwa czynniki, które także mają poważny wpływ na ten efekt. Pierwszym jest siła grawitacji przestrzeni kosmicznej. Wiemy, że nie tylko planety oddziałują na siebie siłami grawitacyjnymi, ale działają na nas także grawitacje innych układów gwiezdnych czy słonecznych, oraz galaktyk. Drugim problemem jest pole magnetyczne Ziemi. Ziemia jest wielkim magnesem i wystarczy zawiesić największy magnes na sznurku aby natychmiast się przekonać o wielkiej sile pola magnetycznego Ziemi. Największy magnes zawieszony swobodnie natychmiast obróci się w kierunku północnym. (Lub południowym, w zależności od punktu widzenia.) Znane jest zjawisko wiru wodnego, który na półkuli północnej wiruje przeciwko ruchowi wskazówek zegara, a półkuli południowej wiruje zgodnie ze wskazówkami zegara. Są tacy, którzy twierdzą, że jest to dowodem na ruch obrotowy Ziemi. Jest znana w świecie naukowym reakcja wielu materiałów na pole magnetyczne, nazywana - diamagnetyzmem. http://pl.wikipedia.org/wiki/Diamagnetyzm Diamagnetyki samorzutnie nie wykazują właściwości magnetycznych i są odpychane przez magnes. Umieszczenie diamagnetyka w zewnętrznym polu magnetycznym powoduje powstanie w tym materiale pola magnetycznego skierowanego przeciwnie. Dla tych ciał względna przenikalność magnetyczna μ ośrodka jest nieco mniejsza od jedności (diamagnetyki nieznacznie osłabiają pole magnetyczne). Do diamagnetyków zalicza się: gazy szlachetne, prawie wszystkie metale i metaloidy nie wykazujące własności para- lub ferromagnetycznych (np: bizmut, krzem, cynk, magnez, złoto, miedź) a także fosfor, grafit, woda oraz wiele związków chemicznych. Diamagetyczne są też DNA i wiele białek. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że pole magnetyczne Ziemi powoduje owe wiry. Pole magnetyczne Ziemi ma odwrotną biegunowość na obu półkulach co może tłumaczyć odwrotny ruch wirów wody. Może ale nie musi - nie posiadamy badań w tej materii. Wróćmy do wahadła Foucaulta. Wahadło to udowadnia ruch ale nie udowadnia nam co jest w rzeczywistości w ruchu. Jak już wiemy, efekt Coriolisa przedstawia nam zupełnie podobny problem - siły grawitacji Słońca oraz Księżyca, a także siły Wszechświata są siłami, które są najprawdopodobniej odpowiedzialne ruch Coriolisa oraz ruch wahadła Foucaulta. Aberracja
Na temat aberracji światła mamy nieco informacji w Wikipedii - http://pl.wikipedia.org/wiki/Aberracja_światła Interesujący cytat z Wikipedii z tego właśnie linku: "Jednakże złożenie prędkości Ziemi i światła nie jest poprawną interpretacją, daje w rzeczywistości błędne wyniki, wymaga bowiem istnienia prędkości większych, niż prędkość światła. Dokładne wytłumaczenie podaje dopiero mechanika relatywistyczna." I najciekawszy cytat z Wikipedii: Aberracja roczna jest historycznie pierwszym dowodem na ruch Ziemi wokół Słońca. W tym ciekawym temacie pewne elementy rzucają się natychmiast w oczy. Pierwszy czynnik, to fakt stwierdzony oficjalnie, że aberracja daje błędne wyniki. Drugi czynnik, to poleganie na mechanice relatywistycznej, która obecnie jest traktowana bardzo ostrożnie z powodu braku konkretnych dowodów oraz na wiele doświadczeń wskazujących niedwuznacznie, że najprawdopodobniej Einstein był w błędzie. Dlaczego aberracja daje błędne wyniki? Klasycznym przykładem takiego 'błędnego' wyniku jest powszechnie znany eksperyment Airy'ego. Niestety Wikipedia w języku polskim nie zna tego naukowca, ale... po angielsku mamy sporo informacji na ten temat. W roku 1871 George Biddel Airy napełnił tubę teleskopu wodą, aby sprawdzić zmianę kąta abberacji - tzw. odchylenie Fresnela. Airy postanowił zmierzyć ów kąt odchylenia światła gwiazd widzianych teleskopem. Według zasad aberracji, jeżeli Ziemia jest w ruchu, powinno następować odchylenie kątowe światła w wodzie. Eksperyment nie wykazał żadnego odchylenia. Nazwano ten eksperyment - Airy's failure (niepowodzenie) dlatego, że nie wykazał żadnego ruchu Ziemi! Uznano, że przecież... "każdy wie, że Ziemia porusza się po orbicie Słońca", więc na tej podstawie uznano eksperyment za... nieudany. Abberacja wykazuje coś jeszcze... obecność eteru! Eksperymenty Sagnac'a i Michaela Gale także wskazują na istnienie eteru, którego istnieniu zaprzecza Einstein, ponieważ... obecność eteru godzi w mechanikę relatywistyczną. http://www.geocentricity.com/ba1/no67/aberration.html [EN] Eter (aether, ether [EN]) przestrzeń kosmiczna, która nie jest próżnią. Według zasad przemieszczania się fal, muszą one się przemieszczać w jakiejś materii, w jakimś medium, które powoduje przemieszczanie się owych fal. Woda powoduje ruch fal po jej powierzchni, dźwięk jest falą powietrzną i nie może się rozprzestrzeniać w próżni. Światło jest falą elektromagnetyczną i jako fala wymaga także medium, które będzie ową falę niosło. Z tej przyczyny uważa się, że w przestrzeni kosmicznej istnieje eter, który jest medium nie tylko niosącym fale światła ale jest także medium wywierającym wpływ na ruchy wszelkich ciał kosmicznych. Według powyższych zasad żadne fale, czy świetlne czy nawet promieniowanie kosmiczne, nie powinny docierać do Ziemi bez owego czynnika nośnego, czyli eteru. Trwają wielkie debaty na ten temat. Przyczyną jest brak zrozumienia, czym eter kosmiczny jest. Niemniej mamy inne zagadki także nie rozwiązane. Nauka nie wie, czym jest grawitacja czy magnetyzm. Wszyscy wiemy, że obie siły istnieją, ale nikt nie wie, czym one są, oraz co je powoduje. Michelson-Morley Experiment Wiele eksperymentów przeprowadzono po to, aby udowodnić heliocentryczny system. Najsłynniejszym z nich był Michelson-Morley eksperyment. Głównym celem eksperymentu było zmierzenie zmian szybkości światła, które powoduje... ruch Ziemi w przestrzeni kosmicznej. Niepowodzenie tego eksperymentu oraz wielu innych prób podobnych odegrało sporą rolę w akceptacji teorii relatywistycznej Einsteina. Z tego powodu niepowodzenie tego eksperymentu odnośnie ruchu Ziemi jest wyjaśniane za pomocą mechaniki relatywistycznej która także nie jest pozbawiona problemów. Możliwość istnienia Geocentryzmu jest świadomie i kategorycznie odrzucana. Istnieje także teoria, że żyroskopy oraz żyrokompasy rzekomo są wystarczającym dowodem na ruch Ziemi. Wiadomo, że żyroskopy funkcjonują prawidłowo nawet w przestrzeni kosmicznej, w stanie nieważkości. Przyczyna tego jest prosta. Cytat z Wikipedii: Żyroskop (gr. gyros - obrót, scopeo - obserwować) - urządzenie do pomiaru lub utrzymywania położenia kątowego, działające w oparciu o zasadę zachowania momentu pędu. Został wynaleziony przez francuskiego fizyka Jeana Foucaulta w 1852 roku. Czyli nie ruch Ziemi ale zasada zachowania momentu pędu. Więcej informacji na temat w tym linku. http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BByroskop Sprawdźmy wzory na obliczanie sił działających w żyroskopie i nie ma tam żadnego elementu ciążenia Ziemi, siły jej grawitacji czy szybkości obrotowej. Ponieważ nie maja one nic wspólnego z funkcjonowaniem żyroskopu. Jest jeszcze ciekawiej. Cytat: Foucault used it in an experiment involving the rotation of the Earth. It was Foucault who gave the device its modern name, in an experiment to see (Greek skopeein, to see) the Earth's rotation (Greek gyros, circle or rotation), although the experiment was unsuccessful due to friction, which effectively limited each trial to 8 to 10 minutes, too short a time to observe significant movement. Źródło - http://en.wikipedia.org/wiki/Gyroscope Foucault, twórca żyroskopu zrobił eksperyment, którego celem było wykrycie ruchu Ziemi. Eksperyment okazał się fiaskiem. Wikipedia twierdzi, że powodem było tarcie. (Najprawdopodobniej w łożyskach) Obecnie mamy niezwykle precyzyjne żyroskopy i tarcia niemal w nich nie występują. Dlaczego więc nikt jeszcze nie udowodnił ruchu Ziemi za pomocą precyzyjnych żyroskopów jakie posiadamy dzisiaj? Ponieważ nie można udowodnić czegoś... co nie istnieje! Statyczne systemy satelitarne Istnieje szeroko rozpowszechniane twierdzenie, że wszelkie obliczenia dokonywane podczas programów kosmicznych, lotów oraz orbit satelitów wokółziemskich są oparte na systemie heliocentrycznym. W związku z tym wielu powtarza błędnie, że w systemie geocentrycznym takie obliczenia nie mogły by istnieć i system lotów kosmicznych nie mógłby się rozwijać. Innymi słowy - twierdzi się, że obliczenia niezbędne do opracowywania programów kosmicznych mogą być dokonywane wyłącznie w oparciu o system heliocentryczny. Jest to pogląd niezgodny z prawdą. W XIX wieku Ernst Mach wykazał w swoich badaniach, że jeżeli istniałaby oczywista różnica pomiarów pomiędzy obu systemami, wszelkie zasady geometrii byłyby łamane. Czyli geometria ruchu planet czy satelitów wokółziemskich oraz wiele innych obliczeń, takich jak zaćmienia Słońca czy Księżyca, według tej zasady przynoszą identyczne rezultaty. Zasada ta jest znana jako Mach's Principle - Zasada Macha. Lista prac związanych z owa zasadą, http://www.geocentricity.com/geocentricity/refs.html Owe obliczenia dowodzą słuszności Zasady Macha. Starożytni astronomowie byli w stanie obliczać zaćmienia Słońca i Księżyca, pomimo, ze powszechnie uznawano system geocentryczny. Tak więc obliczenia w tym systemie zdawały doskonale egzamin i obliczenia zaćmień, zgodnie z zasadą Macha były identyczne, jakie uzyskujemy dzisiaj w systemie heliocentrycznym. Mach postawił postulat, że siłą powodującą efekty Coriolisa jest grawitacja Słońca, Księżyca oraz innych ciał niebieskich. Owe siły właśnie powodują pasaty, cyklony oraz powodują ruch wahadła Foucaulta. Barbour i Bertotti (Źródło - (Il Nuovo Cimento 32B(1):1-27, 11 March 1977) udowodnili, że pusta sfera wszechświata obracająca wokół solidnej sfery wewnątrz Ziemi daje identyczne efekty Coriolisa. Dokument ten podaje wiele dowodów na wyraźnie bardziej przekonywujący model Geocentryczny naszego układu w porównaniu z układem Heliocentrycznym. Poniżej link do artykułu na temat geocentryzmu oraz relacji do statycznych systemów satelitarnych. http://staticearth.net/satellites.htm [EN] Istnieje także ciekawa różnica w podejściu do obu systemów. System geocentryczny bierze pod uwagę wpływ wszechświata. System heliocentryczny wpływ ten całkowicie ignoruje. W ten sposób doszliśmy do sedna sprawy: Zwróćmy uwagę na coś banalnie prostego i łatwego do zrozumienia. Księżyc okrążą Ziemie i odnośnie dowodów naukowych na ruch Księżyca chyba nie trzeba przytaczać. Jednakże patrząc na Księżyc i Słońce widzimy dosłownie to samo. Oba ciała niebieskie PORUSZAJĄCE się po niebie. W jako sposób można dojść do wniosku że Księżyc krąży wokół Ziemi a Słońce nie!? Czy istnieje jakakolwiek obserwowalna różnica pomiędzy oba ciałami? Dowodów także nie posiadamy. Księżyc wschodzi i Słońce wschodzi. A więc... o co chodzi? W czym jest różnica? Zasadnicze różnice pomiędzy obiema systemami to różnice filozoficzno-teologiczne Stephen Hawkins napisał słynną książkę - A Brief History of Time (Krótka historia czasu) W książce tej napisał tak: Cytat: ...all this evidence that the universe looks the same whichever direction we look in might seem to suggest there is something special about our place in the universe. In particular, it might seem that if we observe all other galaxies to be moving away from us, then we must be at the center of the universe. "Wszelkie dowody, że wszechświat wygląda jednakowo w jakimkolwiek kierunku nie patrzymy wyglądają na sugestię że jest coś specjalnego w naszym miejscu we wszechświecie. W szczególności wygląda na to, że że jeżeli wszystkie galaktyki uciekają od nas, w tym przypadku musimy być w centrum wszechświata." Cytat: There is, however, an alternate explanation: the universe might look the same in every direction as seen from any other galaxy, too. This, as we have seen, was Friedmann’s second assumption. We have no scientific evidence for, or against, this assumption. We believe it only on grounds of modesty: it would be most remarkable if the universe looked the same in every direction around us, but not around other points in the universe. "Jest jednakże alternatywne wyjaśnienie: wszechświat może wyglądać identycznie w każdym kierunku także z każdej galaktyki także. To właśnie jak widzimy było Fredmana drugim przypuszczeniem. Nie posiadamy naukowego dowodu za lub przeciw temu przypuszczeniu. Wierzymy tylko na podstawie przyzwoitości: byłoby niezwykłe gdyby wszechświat wyglądał w taki sam sposób w każdym kierunku dookoła nas, ale nie wyglądał tak z innych punktów wszechświata."  Linki do anglojęzycznych witryn, zajmujących się tym tematem: a.. http://www.geocentricity.com b.. http://www.fixedearth.com/ c.. http://www.loveforlife.com.au/node/3664 d.. http://www.loveforlife.com.au/node/3663 e.. http://www.geocentrism.com/ f.. http://www.fixedearth.com/nasas_agenda.htm g.. http://www.geocentricbible.com/index.htm h.. http://www.cuttingedge.org/NEWS/n1096.cfm (artykuł na temat oszustwa o Marsie) Autor :TheWordWatcher. |